วันพุธที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2552

วิธีคิด วิธีทำงาน ในวันนี้

ในวันนี้ฉันจะเป็นมิตรกับทุกคนที่ทำงานด้วยให้มากที่สุด

จะปฏิบัติเสมือนหนึ่งว่าคนเหล่านั้นมีส่วนให้ฉันได้ทำงานที่นี่ต่อไป

และขอบคุณที่มีพวกเขาเป็นเพื่อนร่วมงาน

ในวันนี้ฉันจะไม่ทำตัวเป็นคนช่างตำหนิติเตียน

จะพยายามมองเห็นข้อดีในทุกสถานการณ์

และหาข้อดีมาชมเชยทุกคนในที่ทำงานด้วย

ในวันนี้ฉันจะไม่ยืนกรานว่าทุกสิ่งที่ฉันทำ

จะต้องสมบูรณ์เพียบพร้อม

จะไม่พยายามทำลายสถิติความเร็วใดๆ

จะทำงานทุกอย่างตรงหน้าเต็มกำลังความสามารถ

แต่ไม่ใช่ด้วยความรู้สึกบีบคั้นจนทุกทรมาน

ในวันนี้ฉันจะคดว่าตนเองมีความสามารถพอที่จะทำงานในความรับผิดชอบ

จะไม่มัวตั้งคำถามอย่างไม่จบสิ้นว่า มีตำแหน่งที่เหมาะสม

และได้รับคุ้มค่าเหนื่อยแล้วหรือ

ในวันนี้ฉันจะรู้สึกปลาบปลื้มที่ได้อยู่ในสังคมและยุคสมัย

ที่ไม่ต้องทำงานอาบเหงื่อต่างน้ำ ในสภาพอันโหดร้ายทารุณ

และขอบคุณที่ได้อยู่ในประเทศเสรี?ไม่มีใครมากะเกณฑ์ใช้งานได้

ในวันนี้ฉันจะรู้สึกมีความสุขที่ได้ทำงาน

และสุขกายสบายใจที่ไม่ต้องออกไปต่อสู้ในสนามรบ

หรือเจ็บป่วยต้องรอเข้าห้องผ่าตัด

ในวันนี้ฉันจะไม่คาดหวังให้ใครมาทำดีกับฉัน

จะไม่เปรียบเทียบรายได้หรือสถานภาพของตนเองกับผู้อื่น

จะพอใจอย่างที่ฉันเป็นอยู่ในวันนี้

ฉันจะไม่คอยเป็นห่วงว่า “แล้วฉันจะได้อะไรจากงานนี้”

จะคิดเพียงว่า..วันนี้ฉันจะเข้าไปมีส่วนช่วยในเรื่องต่างๆได้อย่างไรบ้าง

ในวันนี้เมื่อฉันลาออกจากที่ทำงานฉันจะไม่มัวครุ่นคิดว่าได้ทำงานไปมากแค่ไหน

หรือยังทำอะไรไม่เสร็จ..แต่จะนึกถึงเวลาค่ำที่รออยู่

และรู้สึกขอบคุณสำหรับงานที่ทำสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี


ที่มา : หลังบ้าน รพธ.

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

หมายเหตุ: มีเพียงสมาชิกของบล็อกนี้เท่านั้นที่สามารถแสดงความคิดเห็น